روز مباهله ۵

پیامبر صبح زود به راه افتاد و دست على، فاطمه، حسن و حسین را گرفت و در پى آن دو فرستاد که بیایند ولى آن دو از آمدن خوددارى ورزیدند و به حقانیت پیامبر اعتراف کردند. پیامبر اکرم فرمود: سوگند به آن که مرا به حقّ برانگیخت، اگر آن چه گفتند انجام مى‌دادند این درّه بر ایشان آتش مى‌باراند. جابر مى گوید: این آیه در حقّ آنها نازل شد: «فَقُل تَعالَوا نَدعُ أبناءَنا وأبناءَکُم ونِساءَنا ونِساءَکُم وأنفُسَنا وأنفُسَکُم…» ، «بگو، بیایید تا فرا خوانیم، ما فرزندان خود را و شما فرزندان خود را، ما زنان خود را و شما زنان خود را، ما جان هاى خود را و شما جان‌هاى خود را».

شعبى از قول جابر مى گوید: مقصود از «انفسَنا وانفسَکم» پیامبر اکرم و على و مقصود از «ابناءَنا وابناءَکم» حسن و حسین علیهم السلام و مقصود از «نساءَنا ونساءَکم» فاطمه علیهاالسلام است.

دلائل النبوّه لأبی نعیم : ۲ / ۳۵۳ / ۲۴۴ ـ المناقب لابن المغازلیّ : ۲۶۳ / ۳۱۰ ـ عن جابر بن عبداللّه، العمده : ۱۹۰ / ۲۹۱ ـ الطرائف : ۴۶ / ۳۸

 

 

یا زهرا سلام الله علیها مددی

نظر خود را برای ما بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *