راهیان نور ۴۲ – فکه

از فکه‌، چه‌ می توان‌ با خود داشت‌ جز پلاکی سوراخ‌ شده‌ بر سینه‌ از ترکش‌…

در فکه‌ بود که‌ جان‌ها، خاکیان‌ را جان‌ بخشیدند…

در فکه‌ بود که‌ ارواح‌ مطهر، مردگان‌ را جان‌ دادند…

در فکه‌ بود که‌ هر که‌ آرزو می کرد چونان‌ مادرش‌ مفقود بماند، پیکری از او باز نیامد و گمنام‌ خفت‌…

در فکه‌ بود که‌ هر که‌ اهل‌ فکه‌ بود، روحش‌ به‌ اوج‌ پر کشید…

یا زهرا سلام الله علیها مددی

نظر خود را برای ما بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *